O Albaicín é um bairro que está localizado no centro de Granada, cercado pelo bairro de Sacromonte e pelo rio Darro e perto da Alhambra e do Generalife. Suas ruas são em ladeira, por isso se destacam o Albaicín Bajo e o Albaicín Alto. Declarado Patrimônio da Humanidade pela UNESCO, é o bairro mais antigo de Granada que existia antes da construção da Alhambra. No século 11, a dinastia Ziri instalou seu palácio real aqui, cercando-o com vários edifícios islâmicos e construindo a Grande Mesquita da Cidade. Destas construções conservam-se ainda as termas árabes, conhecidas como el Bañuelo, e algumas casas mouriscas, mas a verdade é que existiam até trinta mesquitas. O Albaicín foi também a residência da nobreza de Granada que vivia em belos palácios mas, com a conquista dos Reis Católicos, o bairro foi transferido para os árabes para os separar do centro de Granada, que foram finalmente expulsos. Como resultado, todas essas mesquitas foram convertidas em igrejas e, no século XVII, os muçulmanos deixaram o bairro. No Albaicín existem diferentes locais de interesse como os Bañuelos, a Casa Horno de Oro, o Paseo de los Tristes, a Casa del Chapiz, o Mirador de San Cristóbal, o Mirador de San Nicolás, a ermida de San Miguel Alto e a Puerta de Elvira.